Biografie

In ’54 geboren, heb ik tot mijn 20e in een klein boerendorpje in het noorden van Beieren (Frankenland) gewoond. December 1974 ben ik voor een huwelijk en een verstikkend dorpsleven naar Berlijn gevlucht. Met die botsing met de grote stad = Kulturschock, had ik een aantal jaren te kampen, maar daarna was ik helemaal betoverd door Berlijn. Veel geleerd ‘op de Berlijnse school’, minder op de Freie Universität, dus ik ben maar weggegaan. Heb de wereld tot universiteit verklaard met als leraren: rood-geel-blauw-groen. Nadat ik in Berlijn kleurengek was geworden heb ik dit in Bamberg (eine geträumte deutsche Stadt) uitgeleefd.

Daar was ik van 1982-1990 de eigenares van een wol-designwinkel met de naam: Buntfieber. “Een artistiek, therapeutisch instituut” en beroemd, berucht voor de etalageinstallaties. Buntfieber-Colourfever-Kleurenwaan. De madame Curie van de kleuren, ik probeerde ten lijve te ervaren. Je kunt niet alles uit boeken leren: “Alleen ondervinding dient het bewustzijn.”

Mijn innerlijke stem heeft me in oktober 1990 naar Amsterdam geleid, “die stad doet je goed”. Heb ik in eerste instantie niets van gemerkt. Eerst na een lange periode van ziek zijn en integratiemoeilijkheden begon het een klein beetje leuk te worden. Vooral nadat ik in september 1992 een part-time baantje bij Appie als caissière had gevonden. “Albert Heijn Uw kruidenier, bezorgt Uw dagelijks plezier!”. Daar achter de kassa heb ik dan eindelijk beter Nederlands leren spreken en de maatschappij leren kennen. Het duurde niet lang of mijn collega’s werden ook met mijn kleurengekte lastiggevallen. In de kantine op mijn ’experimenteer muur’ van 4.25 bij 2.5 meter ontstonden in de daaropvolgende jaren de mooiste kleurencomposities (met papier en folie, soms teksten).

Maar helemaal mooi werd het Amsterdamse leven toen ik in 1997 aansluiting vond bij de Stichting Open Ateliers Zuidoost. Mijn eerste deelname was direct geslaagd met de kamerinstallatie: “in de gouden pot aan het einde van de regenboog”; sindsdien kende iedere kunstenaarcollega mijn naam. Tijdens de O.A.-routes die volgden heb ik nog meer van dit soort – kleurenbewustzijn wekkende – kamerinstallaties gedaan en ook mijn textiele kunst verder ontwikkeld. De laatste tijd heb ik mij toegelegd op het beschilderen van mijn breiwerk en T-shirts. Hoewel dit werk tijdelijk stil ligt omdat ik in opdracht een boek vertaal.

Ook ben ik een paar keer gevraagd voor samenwerking met Matchpoint. Verleden jaar bijvoorbeeld, heb ik samen met schoolkinderen, de 'Bomen van Chaos en Harmonie' gestalte gegeven, dit i.v.m. de 10e herdenking van de Bijlmer ramp.
Verder droom ik van grote roze gebouwen: ‘een monument van harmonie’; musea van de toekomst, met voor heel veel kleuren een aparte kamer; om met een kleurenopera op tournee te gaan en van een carrière als godin.